Mieke van Laren

Een multidisciplinaire voorstelling, dat is de highlight waar ik op dit moment in ondergedompeld ben. Instrumentale muziek, dans, zang, beeldende kunst en design komen samen in La  Mer, geïnitieerd door choreograaf Nanine Linning en het Rotterdamse Balletgezelschap Scapino. 

In de voorstelling geven de dansers uitdrukking aan de kracht en kwetsbaarheid van de zee om onze houding ten opzichte van de oceaan voelbaar te maken; dat we als mens van het water afhankelijk zijn, maar dat we het ook vergiftigen. Ze wisselen schokkende- met vloeiende bewegingen af. 

De licht-getinte kostuums geven uitdrukking aan het menselijke, vloeibare. De donkere kleuren vertegenwoordigen de dreiging en het gevaar. Met videokunst duiken we de diepe onderwaterwereld in.
Aan het slot van de voorstelling is er toch ook hoop, verbeeld naar het het schilderij van Botticelli De geboorte van Venus, die volgens de legende uit zeeschuim wordt geboren.

Een aardig detail om te noemen is dat de kostuums gebaseerd zijn op de Japanse Kimono. De Kimono is traditioneel opgebouwd uit rechthoekige stukken stof. In de voorstelling vormt deze stof zich organisch naar het lichaam van degene die het kostuum draagt, en zich erin beweegt.

De uit de Griekse Mythologie afkomstige verhalen La Mer en Sirenes, zijn getoonzet door Claude Debussy. Hij wilde de zee niet letterlijk verbeelden maar haar sfeer, beweging en kracht vangen, en liet zich ondermeer inspireren het schilderij Nocturnes van Whistler.
En toevallig déze zomer stond ik in het Londense Tate Britain voor precies dát schilderij. Nocturne: Blue and Silver – Chelsea , James McNeill Whistler, 1871

Debussy gebruikte de stemmen van het vrouwenkoor, de Sirenes,  als onderdeel van de orkestklank, als een toegevoegde instrumentale kleur. Nu we tussen de dansers en met microfoons op het podium staan vraagt het extra focus om dat muzikaal te realiseren.

Onze zang is verleidelijk, we zijn op jacht, hebzuchtig. Wie erop ingaat komt niet meer thuis maar vindt de ondergang.

Tussen de delen van Debussy’s muziek klinkt de cinematografische muziek van Yannis Kyriakides,  gebaseerd op recente hydrofoonopnames uit de diepste delen van de oceaan. Opnames die het leven en het geluid uit die diepte onthullen.

Een laatste bijzonderheid is de samenwerking met de veelzijdige Barbara Hannigan, dirigent en sopraan. In deze productie zingt, speelt, dirigeert en danst ze. Daarbij is ze voor ons, vrouwenkoor, ook een inspirerende coach!

Voorstellingen met live muziek in het Nieuwe Luxor Theater Rotterdam:
Donderdag 8 oktober 2026 try-out
Vrijdag 9 oktober 2026 premiere
Zaterdag 10 en zondag 11 oktober 2026 voorstelling
Vanaf 16 oktober 2026 tot en met april 2027 tournee met bandopname.

Concept, regie en choreografie| Nanine Linning
Dans | Scapino Rotterdam
Dirigent, sopraan, dans | Barbara Hannigan
Orkest | Rotterdams Philharmonisch Orkest
Koor | Vrouwenkoor Laurens Vocaal
Kostuums | Yuima Nakazato
Videokunst en Scenografie | Heleen Blanken
Muziek | Claude Debussy – La mer en Nocturnes III: Sirenes, Yannis Kyriakides – Surf and Abyssal.

Afbeelding | Zeemeerminnengroep in het Ballet comique de la Royne (1582)
Foto | Laurens Vocaal Vrouwenkoor
Afbeelding | De Geboorte van Venus, Sandro Botticelli (ca. 1484–1486), Uffizi-galerij Florence, Italië.

D E ST O E T, een ode aan het onvermijdelijke…

De Stoet is een transformatieve en tragikomische theatrale wandeling die in de maand juni als een muzikale wervelwind van vreugde, verlies en humor door Amsterdam (Nieuw-)West trekt. Bedacht door Adelheid Roosen van theatercollectief Female Economy, met partners Cappella Amsterdam en Calefax. Onder regie van de internationaal gevierde Katrien van Beurden, die speciaal voor deze gelegenheid haar spelerscollectief Troupe Courage optrommelt.

In De Stoet is de ongeneeslijk zieke Sacha, acteur, speler, hoofdpersoon en levenskunstenaar, op weg naar zijn eigen begrafenis. Een rouwviering waar hij zelf, nog middenin in het leven, deel van uitmaakt. We wandelen met zachte verstilling, swingende livemuziek en lyrische poëzie en delen verhalen over rouw, heling en levenskracht.

Deze theaterfamilie bestaat uit stadsbewoners met onder andere een Nederlandse, Palestijnse, Burundese, Afghaanse, Surinaamse, Marokkaanse en Turkse achtergrond. 

Sluit aan! en laat je meevoeren door de hypnotiserende Burundese spreekzang van Joe de Bouffon, een figuur tussen gids en clown. Ontmoet de vogel die liefdevol het lied van de ongeboren kinderen zingt. En de kat die het laatste levensdeel van iemand die je niet meer bent, herinnert en bewaart.

De Stoet is een uitnodiging om onze relatie tot de dood te verkennen, om te ervaren dat verdriet en vreugde naast elkaar kunnen bestaan en dat we de lading van het leven iets lichter kunnen maken wanneer we die, met een traan en lach, samen dragen.

Donderdag 4 juni – zondag 21 juni 2026
Startpunt: Plein ‘40-‘45 in Amsterdam Nieuw-West
Na 2,5 uur eindigt de wandeling met een spektakel in de Jeruzalemkerk

Credits
De Stoet is een voorstelling die wordt gedragen door de Female Economy, Troupe Courage, Calefax Reed Quintet en Cappella Amsterdam
concept Adelheid Roosen (initiator), Katrien van Beurden, Sacha Muller, Timo Dries
regie Katrien van Beurden
compositie Ned Mcgowan
percussionist Wouter van der Wildt

Componist Mathilde Wantenaar (1993) neemt ons met een wereldpremière mee door een wereld waarin wetenschap en muziek elkaar ontmoeten. In haar nieuwe compositie staat de kracht van wetenschappelijke nieuwsgierigheid en het vermogen om daarmee te scheppen én te vernietigen centraal.

Het monumentale stuk, getiteld ‘Het lied van Koios*’, kent drie delen.
In het eerste deel reizen we door de tijd naar Charles Darwin. Zijn nieuwsgierigheid leidde tot revolutionaire inzichten over dieren, planten en mensen. De ironie van de geschiedenis wil dat uitgerekend de zoon en neef van Darwin diens theorie van de natuurlijke selectie op de maatschappij wilden toepassen. In de loop van de twintigste eeuw werden die ideeën verder ontwikkeld met, zoals bekend, desastreuze gevolgen.

Deel twee zingt swingend de geschiedenis van Marie Curie. Zij ontdekte de elementen Polonium en Radium. Een opstap naar kernfysica en radiologie. De swingende muziek klinkt wrang ten opzichte de tekst over de gevolgen van Radium op de gezondheid van de vrouwen die in de fabriek werkten. Radium tastte het beenmerg aan en brak het DNA.

“Dear Mr. Einstein, I am writing to you to find out if you really exist”.

Het laatste deel, dat in 2021 al eerder in première ging onder de titel Dear Mr. Einstein, is deels gebaseerd op brieven van kinderen aan Einstein. Zijn tijd van leven en de ontdekking van de relativiteitstheorie met alle negatieve gevolgen daarvan krijgen ook muzikaal vorm en taal.

Een boeiende voorstelling! 

Dear Professor is ontwikkeld in samenwerking met SNAAR Festival.

Nederlands Kamerkoor

Florian Helgath – dirigent
Mathilde Wantenaar – componist
Willem Bruns – librettist
Kenza Koutchoujkali – video regisseur
Yannick Verwij – scenografie en video ontwerp
Merel Vercammen – Viool
Lotus de Vries – altviool
Anne Meike Burgel – cello
Thomas Pol – contrabas/basgitaar
Ramon Lormans – vibrafoon

Concerten

24 april 18:00 uur context programma, De Balie Amsterdam met Ineke Sluiter en Robert Dijkgraaf
25 april 21:30 uur TivoliVredenburg, Herz, Utrecht
26 april 15:00 uur St. Stadsschouwburg en Philharmonie Haarlem, kleine zaal
30 april 20:15 uur Muziekgebouw aan het IJ, Amsterdam
24 mei 18:00 uur Oranjewoud, Oranjewoud Festival, Salon, Heerenveen

De concerten in Haarlem en Amsterdam starten met een korte, filosofische lezing door classica Ineke Sluiter.

* Koios was een titaan uit de Griekse Mythologie. Zijn naam betekent ‘vragen stellen’.

Grote, gure sneeuwvlaktes. IJle en opzwepende stemmen. Gefluister, magisch gemompel en onheilspellend gegrom…Vigilia van de Finse componist Einojuhani Rautavaara (1928-2016) is  adembenemend. Dit indrukwekkende a-capella koorwerk is geïnspireerd door Rautavaara’s herinneringen aan een Byzantijns klooster dat hij in zijn jeugd bezocht. Hij zei daarover: ‘De klokken begonnen te luiden, lage knallen en hoger, schril gerinkel: de wereld was gevuld met geluiden en kleuren.’

Vigilia was een gezamenlijke opdracht van het Helsinki Festival en de Fins-Orthodoxe Kerk. Het werk is opgedragen aan Johannes de Doper maar vertelt ook over Maria, de moeder Gods, en de verrijzenis van Christus.

De Finse taal vraagt wel wat studie, er komt heel veel tekst langs. Een uitdaging om er helemaal in te duiken en te weten wàt je zingt. Maar buiten dat..de muziek is prachtig en onder leiding van Peter Dijkstra, die het stuk van onder tot boven en binnenstebuiten kent, is het fijn zingen!

Rautavaara over muziek:

It is my belief that music is great if, at some moment, the listener catches
‘a glimpse of eternity through the window of time’; if the experience is one which
Arthur Koestler might call “the oceanic feeling”. This, to my mind, is the only
true justification for all art. All else is of secondary importance. 

Over de première in 1971 zegt hij:

The services where the Vigilia was performed in the Uspensky Cathedral
were very loaded, rich and atmospheric occasions. There are no seats, so everyone
has to stand. The church was absolutely packed. There were many foreigners in
the festival crowd, and within an hour most of the audience was sitting along the
walls and beside pillars. It was an electric performance. It is one of the most
memorable premieres I have ever had.

Onze première, donderdag 5 maart in Arnhem, was gewoon geplaceerd, evenals de komende concerten. #datzitwelgoed

Nederlands Kamerkoor o.l.v. Peter Dijkstra

5 maart 20:00 uur, Arnhem – Musis & Stadstheater
7 maart 20:15 uur, Groningen – SPOT
12 maart 20:15 uur, Alkmaar – Grote Sint Laurenskerk
13 maart, 20:00 uur, Utrecht – TivoliVredenburg Hertz
15 maart, 14:15 uur, Amsterdam – Muziekgebouw aan ’t IJ

Foto: Ben van Duin, Nederlands Kamerkoor, concert Arnhem, 5 maart 2026

Samen met Amsterdam Sinfonietta presenteert het Nederlands Kamerkoor een indrukwekkend programma dat de sfeer van requiems ademt met werken van Bach, Sjostakovitsj en Pärt. Met een bijzondere uitvoering van Fauré’s Requiem als hoogtepunt.

Het verstilde, troostrijke Requiem van Gabriel Fauré wordt uitgevoerd in een arrangement voor strijkorkest, hoorns en koor. In tegenstelling tot de requiems van Mozart of Verdi, met hun huiveringwekkende passages, is het requiem van deze Franse componist uit de negentiende eeuw vooral vervuld van liefde. Een hemelse opmaat naar de dood. Hier klinken geen woeste, dreigende donderslagen, maar prachtige melodieën.

De andere werken op het programma kunnen ieder op hun eigen manier gezien worden als een requiem. Bach schreef zijn hartverscheurende Chiaconne ter nagedachtenis aan zijn overleden vrouw. Arvo Pärts Da Pacem Domine is een ingetogen eerbetoon aan de slachtoffers van de aanslag in Madrid (2004). En Sjostakovitsj’ Kammersymphonie is een monumentaal en aangrijpend requiem over zijn verloren vrijheid als kunstenaar onder het Sovjetregime.

Een programma vol rouw én schoonheid. Krachtig in zijn eenvoud. Met recht een hemelse combinatie van stemmen en snaren.

Nederlands Kamerkoor
Amsterdam Sinfonietta
Candida Thompson, leiding & viool
Monica montero, sopraan
Kees Jan de Koning, Bas

Concerten
Zondag 08 februari 20:00 uur Concertzaal, Tilburg
Woensdag 11 februari 20:15 uur Concertgebouw De Vereeniging, Nijmegen
Donderdag 12 februari 20:00 uur PHIL, Haarlem
Zaterdag 14 februari 20:00 uur Muziekcentrum, Enschede
Zondag 15 februari 14:15 uur Amare, Den Haag
Dinsdag 17 februari 20:15 uur Het Concertgebouw, Amsterdam
Vrijdag 20 februari 20:15 uur TivoliVredenburg, Utrecht
Zaterdag 21 februari 20:00 uur Theater aan de Parade, Den Bosch
Zondag 22 februari 14:30 uur Theater de Spiegel, Zwolle

Een van de leuke dingen aan het zingen bij het Nederlands Kamerkoor is dat het je meer brengt dan uitvoeringen op het concertpodium. Zo gaf ik begin november namens het NKK een Masterclass a Capella Zingen aan Toonkunst Gouda. Het koor koos in uit de geboden opties vijf-en-een-half uur werken aan o.a. muzikaliteit, ensemblevorming en stemtechnische vaardigheden. Bij deze begrippen kun je denken aan vragen over de juiste vorming van klinkers, homogeniteit in de koorklank, intonatie, makkelijk hoog zingen en omgaan met de betekenis van tekst. De oefeningen die ik naar aanleiding van ‘de vragen over’ met ze deed leidden tot weer nieuwe vragen en muziekonderwerpen. Een van die vragen ging over zingen is spreken op toonhoogte, waarover ik op mijn blog al eerder schreef. De zangers ervoeren dat ze stem hebben en stem zijn, wat luisteren is, en dat ze sprekend zichzelf kunnen zijn… mijn motto!

Zo’n masterclass is één grote uitwisseling van doceren en musiceren. Daarin was de samenwerking met mijn collega Niels Kuijers, hun dirigent, heel vanzelfsprekend; we vulden elkaar aan, namen zaken van elkaar over of kwamen spontaan op nieuwe inventies gericht op het samen zingen. Alles bij elkaar resulteerde dit in een heel mooi klinkend en vitaal samenspel. Iets waar het koor in hun toekomstige projecten op kan voortbouwen.

Het resultaat van deze masterclass presenteerden we aan het publiek met muziek van Rachmaninov, Pärt en twee volksliederen uit Kiev en Wit-Rusland. We gaven het publiek daarmee een inkijkje in de gegeven masterclass. Zo lieten we het publiek niet alleen de kneepjes van het vak horen, maar ze ook zelf ervaren met het gezamenlijk zingen van een canon. Koor en publiek van alle leeftijden stonden op zeker moment dansend te zingen zoals we dat ‘s morgens ook hadden gedaan!

Er was energie en vreugde. Er was ook emotie en ontroering.
Zingen doe je samen. Zingen verbindt.

De koorleden gaven er zelf ook woorden aan.

Groep
‘Als groep een ademend geheel worden dat een verhaal vertelt en je meeneemt in een muzikaal avontuur.’

Zingen is zuchten
‘Een hele dag zingen en met een mooi concert ter afsluiting hebben we kunnen volhouden dankzij het zuchten – ademen- op de plaats lopen en ballen, met dank aan Mieke!’

Vrij en veilig
‘Ik voelde me vrij en veilig om goed mee te doen. Ik hoop dat we dit nog eens met je kunnen doen.’
‘Je trok ons mee in jouw enthousiasme en ik, als rationeel mens, kon me mee laten voeren in jouw bijzondere oefeningen.’

Groei
‘…deze manier van naar zingen kijken geeft me een goed gevoel. Alsof ik meer kan dan ik dacht!’
‘Ik voelde me als Alice in Wonderland!’

Sfeer
‘Wat een prachtige mengeling van meevoelen, meedenken en humor!’
‘Mieke, het was een feest om te zingen met jou.’
‘Tijd voor een lolletje en tegelijkertijd heel hard werken.’

Musiceren en doceren is mijn grote passie. De beste samenvatting daarvan is: Mieke zingt!

In mijn eigen lespraktijk in Dordrecht, waar ik veel individuele zanglessen geef, organiseer ik regelmatig workshops. Daarbuiten geef ik graag masterclasses aan koren, zoals laatst een Masterclass a Capella Zingen aan Toonkunst Gouda.

Omdat leerlingen vaak naar de les komen met vragen over adem en ademsteun, ben ik dit najaar gestart met een Basiscursus Adem en Muziek. Drie ochtenden nam ik een groep zangers mee in verschillende fysieke oefeningen, die hen hielpen de adem als vanzelfsprekend te ervaren. Daardoor kwam er ruimte voor een vrije klank. Ze ervoeren een hele nieuwe manier van omgaan met hun instrument, met adem, en met muziek. Mooi om steeds de glimlach op hun gezicht te zien als ik vertel dat lucht gratis is, en ons lichaam, ons instrument, zelf ademt. De cursus was een groot succes, en krijgt zeker een vervolg!

In de passietijd organiseerde ik een zangochtend met koralen uit Bachs Johannes- en Matthäuspassion. Daar werd zo enthousiast op ingeschreven dat ik voor 29 november 2025 een ochtend Kerstmuziek Zingen op het rooster heb gezet. Opnieuw meldde zich een grote groep zangers aan: een mooie meerstemmige start van de adventstijd.

De stilte van je stem is een bijzonder workshopthema waarin luisteren, ervaren, horen, kennen en denken een rol speelt. Het thema spreekt aan, want ook de derde editie op 24 januari 2026 is al volgeboekt. Het onderwerp is iets dat ook mij mateloos fascineert, en waar ik, luisterend, nog dagelijks veel in ontdek en nieuwsgierig naar blijf. Ik zie er weer naar uit om mijn kennis en ervaring hierin te delen met de zangers die zich voor januari hebben aangemeld. We passen de stilte toe in muziek van di Lasso, Palestrina, Kodaly en Arvo Pärt. 2026 start met een highlight!

Wil je op de hoogte blijven van workshops die ik organiseer? Ga dan naar mijn homepage en meld je daar aan voor mijn halfjaarlijkse nieuwsbrief. Ik ben ook te vinden op Facebook en Instagram voor de meest actuele nieuwtjes.